Terapia Infusion: Metody i zasady stosowania

  • Wskazania do stosowania
  • Rozwi膮zania dla IT
  • Powik艂ania

Cia艂o ludzkie jest 75 - 80% wody, to od dawna jest udowodnionym faktem.

Prawid艂owe funkcjonowanie wszystkich narz膮d贸w zale偶y od ilo艣ciowego i jako艣ciowego sk艂adu tego p艂ynu. Wp艂ywa na procesy metaboliczne, transportuje do kom贸rek organizmu r贸偶ne sk艂adniki od偶ywcze i rozpuszczone gazy.

Infusion Terapia (IT) - nowoczesna metoda leczenia, kt贸ra ma na celu zapewnienie, 偶e cia艂o brakuj膮cych wody, elektrolit贸w, sk艂adnik贸w od偶ywczych i leczniczych.

Zastosowanie w przypadku p艂yn贸w IT o r贸偶nych w艂a艣ciwo艣ciach fizykochemicznych pozwala szybko usun膮膰 objawy stan贸w patologicznych i przywr贸ci膰 normalne wewn臋trzne 艣rodowisko p艂yn贸w.

Terapia infuzyjna - jest niezb臋dna, a czasami jedyna skuteczna, procedura reanimacji pacjent贸w w stanie krytycznym.

W zale偶no艣ci od cel贸w, jakie podejmuj膮 lekarze IT, decyduj膮 o ilo艣ciowym i jako艣ciowym sk艂adzie roztwor贸w podawanych ludzkiemu cia艂u. Uwzgl臋dniono nast臋puj膮ce czynniki:

  • przyczyn臋 i zakres hipowolemii;
  • wiek pacjenta;
  • Choroby wsp贸艂istniej膮ce.

Aby okre艣li膰 sk艂ad i obj臋to艣膰 p艂ynu infuzyjnego, nale偶y wzi膮膰 pod uwag臋 nast臋puj膮ce parametry:

  • stopie艅 hemodylucji;
  • rozk艂ad medi贸w wodnych w ciele;
  • Osocze to osocze.

Rodzaje terapii infuzyjnej metod膮 podawania roztwor贸w:

  • do偶ylnie (najcz臋stsze zastosowanie);
  • dot臋tnicze (stosowane w razie potrzeby w celu doprowadzenia leku do ogniska stanu zapalnego);
  • 艣r贸dkostny (rzadko stosowany ze wzgl臋du na z艂o偶ono艣膰 i niebezpiecze艅stwo stosowania metody).

Terapia infuzyjna pozwala rozwi膮za膰 nast臋puj膮ce zadania:

  • normalizuje sk艂ad krwi kr膮偶膮cej;
  • przywraca obj臋to艣膰 krwi podczas utraty krwi;
  • obs艂uguje normalne makro i mikrokr膮偶enie;
  • promuje eliminacj臋 toksycznych substancji;
  • normalizuje r贸wnowag臋 elektrolitow膮 kwasowo-zasadow膮;
  • normalizuje w艂a艣ciwo艣ci reologiczne i homeostatyczne krwi;
  • za pomoc膮 aktywnych sk艂adnik贸w wp艂ywa na metabolizm tkankowy;
  • zapewnia 偶ywienie pozajelitowe;
  • umo偶liwia d艂ugie i r贸wnomierne podawanie lek贸w;
  • normalizuje odporno艣膰.

Wskazania do korzystania z IT:

  • jakikolwiek szok;
  • choroba nerek;
  • odwodnienie i utrata bia艂ek z powodu wymiot贸w lub intensywnej biegunki;
  • ci臋偶kie oparzenia;
  • odmowa przyj臋cia p艂ynu;
  • naruszenie tre艣ci g艂贸wnych jon贸w;
  • zasadowica i inne zatrucia;
  • kwasica;
  • Utrata krwi;
  • hipowolemia;

Przeciwwskazania do IT:

  • obrz臋k p艂uc;
  • anuria;
  • niewydolno艣膰 sercowo-naczyniowa.

Zasady IT:

  1. Dzia艂ania antywstrz膮sowe . S膮 przechowywane przez 2-4 godziny. W pierwszym etapie wprowadza si臋 roztwory wodorobarobinian贸w sodu, albuminy lub substytut贸w plazmy.Dalej - roztwory soli. Cele: Przywr贸cenie zadowalaj膮cych wska藕nik贸w geodynamiki centralnej. Po jego odzyskaniu wprowadza si臋 roztwory elektrolit贸w (glukozy).
  2. Zwrot koszt贸w RVC . Kontynuuje przez 24 godziny, z ci臋偶kim odwodnieniem do 3 dni. Stosuj roztwory glukozy, chlorku potasu, wapnia i magnezu. Potas podaje si臋 w ma艂ych ilo艣ciach i powoli. Z powodu niedoboru IT jest przeprowadzany od kilku dni do tygodnia lub d艂u偶ej.
  3. Obs艂uga VEO . Kontynuuje przez 2 - 4 dni lub d艂u偶ej. IT jest prowadzony r贸wnomiernie przez ca艂y dzie艅. Wprowadzone roztwory: s贸l fizjologiczna i koloidalna. Je艣li IT nie przyczynia si臋 do wystarczaj膮cej detoksykacji, w贸wczas metoda pozaczasowego oczyszczania krwi jest obj臋ta kompleksem terapii.

    W leczeniu hiperhydratacji stosuje si臋 nast臋puj膮ce metody:

    • ogranicza podawanie soli i wody;
    • u偶yj diuretyk贸w;
    • za pomoc膮 substytut贸w osocza przywraca obj臋to艣膰 kr膮偶膮cej krwi;
    • przeprowadzaj膮 hemodializ臋.

    Podczas wykonywania IT mog膮 wyst膮pi膰 b艂臋dy, kt贸re sk艂adaj膮 si臋 z nieprawid艂owo zaprojektowanego programu, oszacowania ilo艣ci p艂yn贸w, tempa wprowadzania i tak dalej. Dlatego w trakcie terapii infuzyjnej jej dzia艂anie jest stale oceniane.

  4. 呕ywienie dojelitowe w wymaganym okresie.

    Obserwacje przebiegu IT:

    • mierz utrat臋 p艂ynu podczas wymiot贸w, biegunka;
    • 3 - 4 razy dziennie mierz膮 temperatur臋 cia艂a i ci艣nienie krwi;
    • ocenia stan pacjenta: kolor sk贸ry, usta, zachowanie;
    • skorygowa膰 obj臋to艣膰 i jako艣膰 infuzji w zale偶no艣ci od stanu pacjenta;
    • zatrzymaj IT, gdy si臋 pogarsza.

Obliczenia IT:

Obj臋to艣膰 terapii infuzyjnej jest okre艣lana przez obliczenie sumy p艂yn贸w dziennych zapotrzebowa艅, strat patologicznych i niedobor贸w.

  1. W temperaturze otoczenia 20 stopni Celsjusza dzienne zapotrzebowanie wynosi 20-30 ml / kg. Gdy temperatura powietrza wzrasta, dodaje si臋 1 ml / kg na 1 stopie艅.
  2. Straty patologiczne mierzy si臋 za pomoc膮 nast臋puj膮cych wska藕nik贸w:
    • podwy偶szona temperatura cia艂a;
    • wymioty;
    • biegunka;
    • cz臋sto艣膰 oddech贸w;..
    • oddzielone obj臋to艣膰 p艂ynu przez sond臋 odwadniania itp
  3. odwodnienie (deficyt p艂ynu) okre艣la si臋 elastyczno艣膰 (turgoru) sk贸ry, zawarto艣膰 p臋cherza; ci臋偶ar cia艂a.

Wskazania do stosowania i obliczania terapii infuzyjnej u dzieci

Terapia Infusion jest wskazany dla dzieci w rozwoju odwodnienia na tle nast臋puj膮cych schorze艅:

  • Odwodnienie z powodu naruszenia przewodu pokarmowego (wymioty, biegunka):
    • zatrucie;
    • infekcje jelitowe;
    • inagination jelit;
    • Niezaka藕na choroba jelit;
    • zapalenie wyrostka robaczkowego;
    • zapalenie otrzewnej;
    • z艂ego wch艂aniania;
    • zapalenie 偶o艂膮dka i jelit.
  • Odwodnienie bez naruszenia przewodu pokarmowego:
    • ci臋偶kie oparzenia;
    • gor膮czka;
    • cukrzycowej kwasicy ketonowej;
    • mocz贸wki prostej;
    • niedro偶no艣膰 jelit;
    • Zesp贸艂 niewystarczaj膮cego wydzielania ADH.
  • W zale偶no艣ci od tego, jak odnosi膰 si臋 do utraty elektrolit贸w w utracie wody w czasie odwodnienia zale偶y od tego jak ci臋偶ki jest stan dziecka w tej chwili.
    Warunek jest oceniany, kieruj膮c si臋 nast臋puj膮cymi wska藕nikami:
    • ilo艣膰 i sk艂ad spo偶ytej cieczy;
    • temperatura cia艂a;
    • czas trwania gor膮czki;
    • obj臋to艣膰 wymiot贸w i biegunki;
    • przyjmowanych lek贸w;
    • patologii, kt贸ra spowodowa艂a odwodnienie.

Jedn膮 z najcz臋艣ciej stosowanych procedur wyszukiwania dziecka w stanie krytycznym jest pozajelitowa infuzja p艂yn贸w. Z uwagi na fakt, 偶e gdy dziecko jest w ci臋偶kim stanie, cz臋sto wyst臋puje hipowolemia, terapia infuzyjna w takich sytuacjach jest przeprowadzana przy u偶yciu nast臋puj膮cych sk艂adnik贸w:

  • roztwory koloidalne: infusol, stabilazol; pog艂os;
  • roztwory krystaloid贸w: disul, trisol, dzwonek.

Obliczanie leczenia infuzyjnego u dzieci jest przeprowadzane zgodnie ze wzorem Vallachiego. Od 100 konwencjonalnych jednostek odejmuje si臋 iloczyn liczby 3 i wieku dziecka. Warto艣膰 uzyskana w ml / kg to codzienna potrzeba p艂yn贸w u dzieci.

Obj臋to艣膰 terapii infuzyjnej jest r贸wna sumie 1, 7 dziennych zapotrzebowa艅 i strat patologicznych. W tym przypadku nale偶y wzi膮膰 pod uwag臋 codzienne zapotrzebowanie organizmu (bior膮c pod uwag臋 wiek) w podstawowych elektrolitach: potasie, sodzie, magnezie, wapniu.

  • Podczas przeprowadzania terapii infuzyjnej u dzieci szczeg贸lnie obserwuje si臋 stan dziecka;
  • cz臋sto艣膰 akcji serca;
  • ci艣nienie t臋tnicze;
  • stan 艣wiadomo艣ci;
  • kolor i temperatura sk贸ry.

Roztwory do terapii infuzyjnej: krystaloid, koloidalne, produkty krwi

Terapia infuzyjna pozwala radzi膰 sobie z najbardziej z艂o偶onymi patologiami jako艣ciowo iw kr贸tkim czasie. A wsp贸艂czesna medycyna nie mo偶e obej艣膰 si臋 bez tak skutecznej metody leczenia, kt贸ra jest 艂atwa do przeprowadzenia za pomoc膮 prostych narz臋dzi.

Zestaw do terapii infuzyjnej jest wyposa偶ony w nast臋puj膮ce elementy:

  • zakraplacz z filtrem ciek艂ym, ig艂膮 z tworzywa sztucznego i wieczkiem;
  • z zaciskiem rolkowym; Z艂膮cze
  • ;
  • ig艂a do wstrzykiwania;
  • jednostka wtryskowa;
  • z metalow膮 ig艂膮;
  • rura g艂贸wna;
  • przez bie偶膮cy regulator cieczy.

Aby unikn膮膰 zaka偶enia infekcyjnego pacjenta, zestaw do infuzji jest koniecznie sterylizowany tlenkiem etylenu.Lek ten ca艂kowicie wyklucza obecno艣膰 na elementach budowy wszelkiego rodzaju mikroorganizm贸w.

Do IT stosuje si臋 nast臋puj膮ce roztwory:

  • koloidalne;
  • krystaloid;
  • Produkty krwiopochodne.

Koloidalne roztwory do terapii infuzyjnej, dzia艂ania.

  • ze wzgl臋du na obecno艣膰 cz膮stek o du偶ej masie cz膮steczkowej prawie nie wnikaj膮 do przestrzeni mi臋dzykom贸rkowej;
  • szybko uzupe艂nij obj臋to艣膰 krwi;
  • stymuluje kr膮偶enie krwi we wszystkich cz臋艣ciach 艂o偶yska naczyniowego.

Sk艂ad:

  • osocze, stabilazol, albumina (du偶e cz膮steczki);
  • Refortan, perfluoran; hemocoenoza (艣rednie cz膮steczki).

Roztwory substancji krystalicznych do terapii infuzyjnej, efekt

  • mo偶e przenika膰 do cieczy zawartej w tej osoby;
  • 艂atwo dosta膰 si臋 do przestrzeni mi臋dzykom贸rkowej, zr贸wnowa偶y膰 j膮;
  • r贸偶ni膮 si臋 pod wzgl臋dem dost臋pno艣ci w leczeniu, poniewa偶 nie s膮 one drogie;
  • mo偶e by膰 u偶yte zar贸wno do uzupe艂nienia obj臋to艣ci p艂ynu w ciele, jak i do wsparcia jego funkcji;
  • Rozwi膮zania soli fizjologicznej stosowane w terapii infuzyjnej maj膮 t臋 wad臋 - szybk膮 eliminacj臋 z organizmu.

Sk艂ad:

  • glukoza;
  • reamberin, trisol, disol, acesol (wszystkie preparaty na bazie chloru i sodu).

Je艣li w roztworze soli o niskiej zawarto艣ci soli IT, takie rozwi膮zanie nazywa hipotoniczny i wysoki - hipertoniczny.

Preparaty na bazie roztwor贸w fizjologicznych dla IT z kwasami organicznymi: bursztynowymi, octowymi i innymi.

Preparaty krwi, dzia艂anie:

  • detoksykacja organizmu;
  • stanowi膮 niedob贸r p艂ytek krwi, czerwonych krwinek;
  • poprawi膰 p艂ynno艣膰 i obj臋to艣膰 krwi kr膮偶膮cej;
  • z du偶膮 utrat膮 krwi najlepiej rekompensuje jej niedob贸r;
  • niedob贸r - mo偶e powodowa膰 alergie i odrzucenie.

Sk艂ad:

  • Plazma;
  • masa p艂ytek;
  • masa leukocyt贸w;
  • masa erytrocyt贸w;
  • albuminy.

Jakie s膮 powik艂ania terapii infuzyjnej

Gdy niedok艂adne diagnoza zaburze艅 wody i elektrolit贸w homeostazy, zniekszta艂cone algorytmu IT, naruszenie art post臋powania oraz w wyniku innych czynnik贸w , nast臋puj膮ce powik艂ania terapii infuzyjnej:

  • sinica, barikardiya obrz臋k 偶y艂ach p艂ucnych i obrz臋ku m贸zgowego, uszkodzenia integralno艣ci 艣r贸db艂onka naczyniowego (na skutek nadmiaru p艂ynu wtryskiwanego lub wprowadzane w jego pr臋dko艣膰 jest zbyt wysoka);
  • masowe zesp贸艂 transfuzji: zaburzenie czynno艣ci p艂uc, nerek, w膮troby (w wyniku podawania w ci膮gu dnia krwi, kt贸ra jest wy偶sza ni偶 40 - 5% kr膮偶膮cego we krwi);
  • wstrz膮s anafilaktyczny, zaburzenie kr膮偶enia, hipertermia (reakcja organizmu na IT);
  • t艂uszczu i powietrza p艂ucna, zakrzepowe zapalenie 偶y艂, zakrzep 偶ylny (ze wzgl臋du na podawanie lek贸w, kt贸re maj膮 by膰 po艂膮czone, niskie pH, w niskiej temperaturze);
  • przedawkowanie substancji wprowadzanych z IT;
  • uszkodzenie tkanki, krwiak (z cewniowaniem lub przebiciem);
  • tamponada serca z powodu migracji fragment贸w cewnika wzd艂u偶 naczy艅;
  • zaka偶enie poprzez u偶ycie niesterylnych materia艂贸w;
  • reakcj臋 potransfuzyjnego: hiperkaliemi臋 i kwasica metaboliczna (w wyniku transfuzji krwi, nie s膮 zgodne z krwi膮 pacjenta).

Filmy Podobne Problemy: Sposoby na nerwic臋 i bezsenno艣膰.